Search
  • El

We zullen doorgaan

Updated: Mar 25



“We zullen doorgaan” Ik lig in bad met een rood wijntje en luister de aflevering van “Spijkers met koppen” terug van afgelopen week. Er is een actie opgestart genaamd #wezullendoorgaan, waarbij iedereen wordt opgeroepen een stuk van dit lied van Ramses Shaffy in te zingen en te posten op social media. En terwijl ik hiernaar luister, schiet door mijn hoofd dat dit nou net is wat Nederland zo lastig vindt: stoppen met doorgaan. Hoeveel fijner was het geweest als premier Rutte ons had opgeroepen tot actie: Sta op voor… Doe mee met… Vraag liedjes aan voor…! Maar niks van dit alles. Wij, Nederlanders, doeners, worden opgeroepen om thuis te blijven, en… niks te doen. En laat dit nou net het enige onverteerbare zijn voor dit volkje ondernemers. Bijna onmogelijk voor het menselijke in ons. Anders waren we immers ook niet met z’n allen steeds een beetje dikker geworden. Slank zijn betekent voor veel mensen gewoon: niet ’s avonds die zak chips door je mond duwen of niet die tweede keer eten opscheppen. Maar mensen, we zullen er echt aan moeten geloven, het is maar beter onszelf hieraan over te gaan geven en het mooie uit de situatie proberen te halen.


Ouders, thuis lesgevend, die eindelijk beseffen dat het niet aan de leerkracht ligt

Want eerlijk is eerlijk, tot nu toe haalt Corona het beste uit ons volkje omhoog. Vers terug uit Zuid-Amerika staan wij net na de eerste aankondigingen van maatregelen in de supermarkt voor daadwerkelijk grote boodschappen. Het is druk, en waar ik even bang was voor venijnige hamsteraars die elkaar aan de haren producten uit de handen trekken, is iedereen beheerst en vriendelijk. De sfeer van we gaan dit samen aanpakken zit er goed in, het is verbroederend om een gezamenlijke vijand te hebben.

Een gezamenlijke vijand met aanvallen gericht op ons mensen, op ons gezondheidssysteem en onze overlevingskracht. En die hebben we, in moeilijke tijden vanzelfsprekend op zijn meest, met heel veel leuke bijeffecten. Ouders, thuis lesgevend, die eindelijk beseffen dat het niet aan de leerkracht ligt, dezelfde kinderen, die zich hopelijk weer een keer ouderwets gaan vervelen en uiteindelijk super creatieve ideeën krijgen, vrijwilligers, die extra handjes in het overbelaste ziekenhuis komen bieden, mijn schoonmoeder, die achter haar eigen naaimachine mondkapjes aan het naaien is. En zo kan ik zelf nog wel even doorgaan…

De natuur lijkt ons als een trotse moeder met de eerste heerlijke zonnestralen bemoedigend duwtjes in de rug te geven. Na 5 maanden herfst lijkt ze: “toe maar, doorgaan” te zeggen. “Kijk maar wat er gebeurt als jullie met z’n allen een stapje terug doen”. Eenden en vogels nemen het Vondelpark over, het water in Venetië wordt weer helder en de luchtkwaliteit is weer op dusdanig niveau dat het daadwerkelijk gezond is om een rondje te gaan hardlopen. De wereld is blij met ons. Niet blij met Corona uiteraard, maar blijkbaar was er zwaar geschut nodig om tot ons door te dringen. De grote vraag is nu alleen: "wat als wij Corona verslagen hebben?" want dat is natuurlijk alleen maar een kwestie van tijd.

Dan is er maar één vraag die de wereld en de natuur ons stelt: “Hoe gaan jullie ervoor zorgen dat dit alles niet voor niks is geweest…?” Dan hoop ik ook dat ons collectieve antwoord hierop weer zal zijn: “We zullen doorgaan!”

453 views

elkehofmans@hotmail.com