Search
  • El

Vrouw op wereldreis

Updated: Oct 7, 2019


Eind maart 2018, de knoop is doorgehakt: ik ga Nick achterna op z’n wereldreis. Slapeloze nachten uiteraard, want hoe ga ik me daar in godsnaam op voorbereiden? Goed, kijk dan gewoon naar hoe Nick dit aangepakt heeft. Maar ja, heel eerlijk gezegd doet Nick niet echt aan plannen. Hij laat alles op zich afkomen en dealt er dan jaloersmakend kalm mee. En doordat hij op deze manier ontspannen met dingen omgaat, komt het eigenlijk ook altijd goed. Voor iemand die normaal gesproken wat meer organiseert, was deze aanpak echter geen optie. Googelend naar “vrouw op wereldreis” werd ik helaas ook niet veel wijzer. Help wat nu, wat moet ik meenemen? Wat vooral thuis laten? Hoe zit het met verzekeringen? Zijn Nick en ik straks 24 uur per dag samen? Dat is een flinke relatietest, zeg maar voor het eerst samen kussentjes uitzoeken bij de IKEA, daarna zonder navigatiesysteem naar de camping rijden om een koepeltent voor 3 tot 4 personen op te zetten. Je begrijpt het, voer voor mooie dromen, paniek en alles daar tussenin. Geen andere optie dan totale overgave, uiteindelijk stond ik dus in juli met al m’n spulletjes in een backpack en een klein rugzakje op Schiphol. Nu ruim een half jaar later en wijzer, kan ik uit eerste hand wat meer vertellen over het fenomeen “vrouw op wereldreis”.


Tja, misschien een beetje een inkoppertje maarrrr…. Zodra je alles los durft te laten, komt er een enorm gevoel van vrijheid voor in de plaats. Een gevoel waar ik de eerste maanden eigenlijk helemaal niks mee kon. Tuurlijk, er was ruimte voor het plat knuffelen van Nick op het vliegveld en bijkomen van de jetlag. De eerste week had ik op Bali een privé villa met eigen zwembad geboekt dus dit was natuurlijk ultiem genieten. Maar na die week had ik voor mezelf besloten dat het over was met luilakken: aan de bak zou ik gaan. Starten met de cursus Teaching English as a Foreign Language, in Nederland al aanbetaald en dus alleen nog maar even te halen zodat ik daarna Aziatische kinderen op business niveau Engels kon leren. Maar eigenlijk leek een eigen website me ook altijd al leuk maar hoe maak ik die en wat ga ik daar dan op zetten? Trouwens, hoe gaat het met de kinderen in m’n oude klas, wacht meteen even een mailtje sturen. Je begrijpt het, in m’n hoofd was het dus eigenlijk nog net zo onrustig als in Nederland. Het was pas een hele tijd later, na de visarun naar Australië, na het behalen van m’n certificaat en na m’n eerste vreselijk zenuwachtige Engelse sollicitatiegesprek (totaal overbodig toen ik de Chinees-Engelse uitspraak aan de andere kant van de lijn hoorde) dat ik dacht: eigenlijk hoef ik even helemaal niks. Hoe vaak in m’n leven ga ik nog ervaren dat ik geen huis, geen hypotheek, geen baan, geen kinderen en dus geen verplichtingen heb. Halleluja wat een luxe!

En hoewel het geen vetpot is, ben ik ondertussen aan het doen wat ik ontzettend leuk vind, een behoorlijk geslaagd jaar kan ik wel zeggen

Vanaf dat moment, we zijn dan op Bali ongeveer zo’n 3 maanden verder, kon ik pas écht ontspannen en genieten van deze fantastische levensstijl. Het was ook pas toen dat ik aan tafel ging zitten, m’n laptop open klapte en in 15 minuten m’n eerste blog schreef. Dat er een lichtje boven Nick z’n hoofd ging branden en we het geweldige voor-de-hand liggende idee kregen onze krachten te bundelen: Nick z’n foto’s met mijn verhalen. Ondertussen schrijf ik niet alleen deze blogs, maar ook in opdracht voor een website. Je kan me alles vragen over soorten kruiwagens, export naar Duitsland, antitrekbeslag en de sneaker modetrend voor 2019. Triviant en 30 seconden zijn mijn nieuwe lievelingsspellen! En hoewel het geen vetpot is, ben ik ondertussen aan het doen wat ik ontzettend leuk vind, een behoorlijk geslaagd jaar kan ik wel zeggen!


Maar eigenlijk zou deze blog gaan over tips voor de vrouw op wereldreis, zo had ik hem van te voren in mijn hoofd in ieder geval. Schrijvende ben ik weer een totaal andere kant op gegaan merk ik. Dit is trouwens vaker het geval, titels van blogs blijven zelden wat ze oorspronkelijk waren. Ik merk als ik me hier niet tegen verzet maar ook weer juist aan over geef, er over het algemeen het makkelijkste de leukste verhalen uit rollen. Maar ja, nu stel ik natuurlijk wel dat ene meisje of die ene vrouw zwaar teleur die twijfelt om de beslissing te nemen, op internet zoekt naar “vrouw op wereldreis” en na veel surfen bij deze blog uitkomt. Tegen haar zou ik willen zeggen: doe het! Hak die knoop door! Denk niet te veel na over waarom wel of niet vertrekken, pak in wat je denkt nodig te hebben en ga ervoor! Hoe je keuze ook uitpakt, hij zal je levenslang bijblijven en dat alleen is in mijn ogen al pure winst. Dat eventuele ticket terug naar Nederland is zó geboekt maar ik durf je te beloven dat je die voorlopig niet nodig zal hebben…


Volg ons dagelijks op Instagram: @reisbloggers


0 views

elkehofmans@hotmail.com