Search
  • El

Je komt ons ook overal tegen

Updated: Mar 9

De Nederlander op ontdekkingsreis


Waar ter wereld je ook op vakantie of reis gaat, Nederlanders kom je altijd tegen. Zo zijn er veel momenten geweest, slenterend door bijvoorbeeld afgelegen dorpjes in Argentinië, waar we elkaar aantikten om onopvallend “zéker Nederlanders” naar elkaar te mimen. Of Duitsers, dat willen we zo heel af en toe nog wel eens in het midden laten. Deze vis je er in een groep dan weer feilloos uit door een grapje te maken en af te wachten of er gelachen wordt, bij onze Oosterburen meestal niet het geval.


De Nederlander-op-reis is een uniek soort mens, anders dan de Nederlander gewoon op vakantie aan de Spaanse kust. De Nederlander-op-reis die zich verreweg het beste heeft aangepast is de net afgestudeerde jongere. Deze staat nog open voor de wereld, wil zich onderdompelen in nieuwe culturen en pikt voor ons gevoel jaloersmakend snel de Spaanse taal op.

Duolingo heeft dat voor mij zeg maar, met redelijk wat uurtjes verschillende soorten fruit op mijn telefoon aantikken, nooit helemaal voor elkaar gekregen. Maar in sommige gevallen slaat de jonge Nederlander-op-reis na 2 weekjes van huis al ietwat door. Dit kan zijn in kleding, haardracht of aantal armbandjes om de pols maar kan ook zijn uitweg vinden in taalgebruik, in het Spaans maar vaker in het Engels. Deze far-from-home-kids maken veel mooie experiences mee en ontwikkelen zich breed tijdens deze travels. De meeste zinnen van deze jongeren zijn overdreven doorspekt met Engelse woorden en er wordt vaak op het hoofd gekrabd om “op de correcte Nederlandse variant te komen”. Gelukkig vertoeft deze reiziger vaak in de welbekende partyhostels, zodat onze paden niet al te vaak kruisen.

We hebben met ons hoofd naar beneden snel “doei” tegen niemand in het bijzonder gezegd en ons met flinke pas uit de voeten gemaakt

Uitkijken geblazen voor ons is het vooral in Colombia. Man, man, man, wat zijn híer veel Nederlanders! Zo ook in Salento, waar de bekende “Valle de Cocora” hike is. Werkelijk prachtig, met aan het begin leuke paden langs een rivier met gammele bruggetjes en uiteindelijk ook een redelijk flinke klim omhoog. Hijgend boven aangekomen beginnen we al uitpuffend een praatje met een ander Nederlands stel. We doen ons best maar krijgen echt nul respons en het gesprek bloedt steeds dood. Ons pad vervolgend bewonderen we de palmbomen van wel 60 meter hoog en uiteindelijk komen we 5 uur later terug bij het begin en kunnen nog nét achterop de jeep springen om mee terug naar het dorpje te rijden. Nakletsend over hoe bijzonder dit was en hoe saaaaaaai die Nederlanders bovenop de berg hebben we de grootste lol. Terug in Salento maakt de jeep een tussenstop om er alvast wat mensen uit te laten.

We springen van de jeep, kunnen voor het eerst een blik in de auto werpen en…. kijken recht in de gezichten van het Nederlandse stel van eerder op de berg. Oepsie. Met een soort karatesprong staan we binnen 2 seconden weer op ons veilige plekje buiten de jeep om de rest van de weg van binnen heel hard te lachen en huilen tegelijk. Aangekomen in Salento hebben wij met ons hoofd naar beneden snel “doei” tegen niemand in het bijzonder gezegd en ons met flinke pas uit de voeten gemaakt.


De Nederlander floreert natuurlijk vooral op het moment wanneer het woord “gratis” om de hoek komt kijken, ook in het buitenland. Momenteel zitten we in een gezellig hostel aan de Colombiaanse kust. Er wordt veel georganiseerd, zo gisteren de pubquiz. We wijzen een aanvoerder aan en beslissen over de naam: “Dutchies with a problem” aangezien wij gedwongen werden de enige Belg in ons team op te nemen. We beginnen vol goede moed maar al snel nippen we redelijk gedesillusioneerd aan ons biertje, de vragen zijn van hoog niveau. Overal toch wat ingevuld is zo’n uurtje later de antwoordronde, waarbij iedereen geacht wordt zelf eerlijk de vragen te corrigeren. Dit komt erop neer dat wij ons blaadje uiteindelijk inleveren met maar 5 foutjes en zo’n 30 regels waarop vooral doorgestreepte woorden en dikke vlekken maar uiteindelijk achteraan ook het goede antwoord staat. De jury/barman/poolboy is hier terecht wat achterdochtig over en komt verhaal halen. Maar de Nederlander gaat zich hier toch zeker niet gratis shotjes voor de hele groep door de neus laten boren? Met achter elk doorgestreept antwoord een goed verhaal “slumdog miljonairt” onze aanvoerder zich door de ondervraging heen en komt niet veel later met de – eigenlijk niet – verdiende shotjes triomfantelijk onze kant opgelopen. Vrolijk salsawiegend op de muziek vraagt een teamlid onze hoofdman wat de drankjes precies zijn? “Gratis!!” is zijn verrukte antwoord!


Volg ons dagelijks via Instagram: @reisbloggers


0 views

elkehofmans@hotmail.com